Die pot wat nie
geroer word nie.
Potjiekos is die braai se geduldige neef: ’n driepoot-gietysterpot, ’n handvol kole, ’n streng wet van lae, en ure se glorieuse niksdoen. Die drie klassieke potjieresepte is vir nou in Engels.
Potjiekos is die braai se geduldige neef: ’n driepoot-gietysterpot, ’n handvol kole, ’n streng wet van lae, en ure se glorieuse niksdoen. Die drie klassieke potjieresepte is vir nou in Engels.
Potjies word genommer, nie gemeet nie. ’n nr. 2 voer vier gemaklik, ’n nr. 3 (die volk se keuse) voer ses tot agt, en enigiets groter is vir troues en eindstryde. ’n Nuwe pot word gekruid: die fabrieklaag uit, olie in, en een of twee keer swart oor die vuur. Daarna vee jy hom af en olie hom — seep is vir ander potte.
Wat die langste moet gaar, sit die laagste. Bruin die vleis eerste onder in die pot, in die vet, in bondels. Versag die uie in dieselfde vet. Dan: harde groente (wortels, aartappels) voor sagtes, en net genoeg vloeistof om die toring te stoom sonder om dit te verdrink. ’n Potjie is nie ’n sop nie. Dan gaan die deksel op.
Jy roer nie ’n potjie nie. Nie om te kyk nie, nie om te help nie, nie omdat jy senuweeagtig is nie. Roer laat die lae inmekaarval en kondig aan almal aan dat jy paniekerig geraak het. Die een uitsondering: ’n sagte vou in die laaste minute as die resep met room of geur eindig. Anders bly die deksel aan, en jy hou jou hande besig met iets anders.
’n Potjie wil baie minder kole as ’n braai hê — ’n klein bestendige bed onder, en elke halfuur ’n paar vars kole van ’n voervuur langsaan. Hout en die handtoets: Hout & Kole. Braaidag is Donderdag 24 September 2026 — die beplanningstel.